ในวันทุกวันที่ผ่านเข้ามาตลอดระยะเวลา20จาเข้า21ปีละ  บางครังก้อเหนื่อยจนอยากจะหลับตาแล้วหายไปเฉยๆ

แต่ก้อทามไมได้ เรายังมีวันพรุ่งนี้ที่ต้องคิดมีพรุ่งนี้ที่ต้องรับผิดชอบ  ความรับผิดชอบในสิ่งต่างๆในทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ทำให้เราไม่สามารถจะทำตามดั่งที่คิดไว้ได้   ว่าแล้วก้อน่าเศร้านัก.......  ความเจ็บที่ได้รับจากสิ่งต่างๆบางครั้งเราก้อไม่สามารถ

จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้  เพราะไม่รู้จาพูดยังไง    สำหรับเรา  เราเลือกที่จะไม่พูดถึงมัน   แต่ก้อไม่ได้หมายความว่าจะลืมมัน

ออกไปได้

                    ระยะเวลาที่ผ่านมา.........ไม่เคยลืมตัวเองเลยว่า..........เราเป็นอย่างไร

เหนื่อยอย่างไร  เจ็บอย่างไร  และหาทางออกอย่างไร......แต่ถ้าเป็นไปได้ ....จะไม่ขอเกิดมาเลยดีกว่า

สิ่งที่ถูกเก็บเอาไว้ข้างใน  ไม่สามารถจะพูดออกมาได้และไม่จำเป็นต้องพูด  เพียงแค่เราเข้าใจในตนเองก้อพอแล้ว

ที่สำคัญ ไม่มีอารัยที่ดีไปกว่าการเปิดตัวเองเพื่อรับรู้อีกหลายอย่าง.............

 ความเป็นไปได้ที่อยากจะทำอะไรในสิ่งที่อยากทำ  ในตอนนี้เต็มไปด้วยเหตุและผลของสิ่งนั้น

 ทำให้บางอย่างทำได้บางอย่างทำไม่ได้  และบางอย่าง ไม่รู้ว่าจะทำได้หรือไม่ได้กันแน่

อย่าไปคิดกังวลอารัยกับมันเลย แค่เราทำความเข้าใจ ในทุกอย่าง และทำใจให้เป็นกลาง เสีย

คงจะดีไม่น้อย  ตอนนี้ถ้าอยากทำอะไรก้อคงต้องทำให้เหมาะสมกับตัวเอง  แค่นั้นคงพอแล้วละ