ปล่อยให้รักมันเลือนหายด้วยเวลา............สักวันหนึ่งความรักก็จะหมด........จากนี้คงได้แต่นับวันรอ.....ให้จบไป....

 

     ต้นไม้ใหญ่แผ่ก้านใบดูสง่า        ทรงคุณค่าแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่

แต่ไม้งามนั้นมีค่าสักเพียงไร           ก็มิอาจต้านไว้ซึ่งลมแรง

    ผิดกับไผ่ที่ช่างไร้ซึ่งคุณค่า         ไร้ราคาใครพบเห็นต่างหน่ายแหนง  

แต่กับอยู่ลู่ลมคู่ลมแรง                  ไม่ตะแคงพลิกหงายหรือล้มไป

    วิสัยไผ่คือเรียนรู้ความอ่อนน้อม    มีความถ่อมแฝงทะนงในตัวไผ่

ไม่แข็งขืนฝืนต้านลมแล้วหักไป        แต่อยู่ได้อยู่ยังกว่าไม้งาม

    ให้เรียนรู้ที่จะอยู่อย่างต้นไผ่        และเข้าใจซึ่งความหมายอันล้นหลาม

 แม้ไม่ยิ่งใหญ่ดั่งไม้งามนั้นก็ตาม      แต่ว่าความรู้โอนอ่อนน่าชื่นชม.......   

   

 

 เฮ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆ ไมชีวิตมันช่างราบรื่นจนน่าเบื่อ แบบนี้อะ ถึงจามีเรื่องเข้ามาแต่ก้อไม่ได้ช่วยให้ใช้ความคิดจนถึงจิตวิญญาณเล้ยยยยย

แค่อยากทำตามความต้องการ ที่อยากทำบ้าง

ในวันทุกวันที่ผ่านเข้ามาตลอดระยะเวลา20จาเข้า21ปีละ  บางครังก้อเหนื่อยจนอยากจะหลับตาแล้วหายไปเฉยๆ

แต่ก้อทามไมได้ เรายังมีวันพรุ่งนี้ที่ต้องคิดมีพรุ่งนี้ที่ต้องรับผิดชอบ  ความรับผิดชอบในสิ่งต่างๆในทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ทำให้เราไม่สามารถจะทำตามดั่งที่คิดไว้ได้   ว่าแล้วก้อน่าเศร้านัก.......  ความเจ็บที่ได้รับจากสิ่งต่างๆบางครั้งเราก้อไม่สามารถ

จะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้  เพราะไม่รู้จาพูดยังไง    สำหรับเรา  เราเลือกที่จะไม่พูดถึงมัน   แต่ก้อไม่ได้หมายความว่าจะลืมมัน

ออกไปได้

                    ระยะเวลาที่ผ่านมา.........ไม่เคยลืมตัวเองเลยว่า..........เราเป็นอย่างไร

เหนื่อยอย่างไร  เจ็บอย่างไร  และหาทางออกอย่างไร......แต่ถ้าเป็นไปได้ ....จะไม่ขอเกิดมาเลยดีกว่า

สิ่งที่ถูกเก็บเอาไว้ข้างใน  ไม่สามารถจะพูดออกมาได้และไม่จำเป็นต้องพูด  เพียงแค่เราเข้าใจในตนเองก้อพอแล้ว

ที่สำคัญ ไม่มีอารัยที่ดีไปกว่าการเปิดตัวเองเพื่อรับรู้อีกหลายอย่าง.............

 ความเป็นไปได้ที่อยากจะทำอะไรในสิ่งที่อยากทำ  ในตอนนี้เต็มไปด้วยเหตุและผลของสิ่งนั้น

 ทำให้บางอย่างทำได้บางอย่างทำไม่ได้  และบางอย่าง ไม่รู้ว่าจะทำได้หรือไม่ได้กันแน่

อย่าไปคิดกังวลอารัยกับมันเลย แค่เราทำความเข้าใจ ในทุกอย่าง และทำใจให้เป็นกลาง เสีย

คงจะดีไม่น้อย  ตอนนี้ถ้าอยากทำอะไรก้อคงต้องทำให้เหมาะสมกับตัวเอง  แค่นั้นคงพอแล้วละ

มีเวลาแล้วจามาทาม